2025: μήπως επίκειται το τέλος της Ευρωπαϊκης Ένωσης;

2025, πρώτη μέρα. Καλώς ήρθε! Το 2024 ας πάει στον κόρακα. Μαζί με τα προηγούμενα! Διότι απ' το 2010 και μετά ζούμε στην κόλαση της μεγάλης παρακμής. Κι όχι μόνο της οικονομικής καθώς πρόσταξαν τα μνημόνια της απέθαντης Τρόικας. Κουμάντο κάμουν ακόμα η Ευρωπαϊκή Ένωση (δηλαδή οι Γερμανοί), η ΕΚΤ κι ας μη φαίνεται ενεργό το ΔΝΤ. Το ΤΑΙΠΕΔ διαχειρίζεται και πουλά συστηματικά τον εθνικό μας πλούτο. Λιμάνια, αεροδρόμια, τηλεπικοινωνίες, τραίνα κλπ. Με δανεικά ζούμε κα το χρέος μεγαλώνει. Και πως αλλιώς; εισάγουμε περσότερα απ' όσα βασικά χρειάζονται για να ζούμε: κρέας, γάλα, ζάχαρη, σιτηρά (ούτε το ψωμί που τρώμε δεν παράγεται απ' τα ελληνικά στάρια). Το ισοζύγιο εισαγωγών εξαγωγών λέει πως αγοράζουμε, αγοράζουμε, αγοράζουμε και πουλάμε ελάχιστα! Ναι, αλλά έχουμε τουριζ-μό! αντιλέγει η κυβερνητική προπαγάνδα... δεν λέει όμως ότι ούτε τα λεφτά του τουριζμού φτάνουν για να πορευτούμε.
Είπα προπαγάνδα και μάτωσε η καρδιά μου. Τέτοια παραποίηση της πραγματικότητας, τόσα βουνά ψεμάτων και αναλήθειας, που μας βομβαρδίζουν καθημερινά, δεν μπορούσα ποτέ να διανοηθώ πως θα βιώσω. Κάμουν συστηματικά το άσπρο μαύρο! Κι όχι μονάχα τα σοβαρά και τα σπουδαία, όπως είναι η εθνική οικονομία. Προπαγανδίζουν και χρησιμοποιούν τα ευτελή και τα ανώδυνα σπέρνοντας τον φόβο και τον τρόμο. Δηλαδή τον επί του παντός έλεγχο. Τώρα τα βάλανε με τα κινητά των ανήλικων. Τους κακοφαίνεται που τα πιτσιρίκια είναι πιο έξυπνα, απ' όσο φαίνονται από τις επιδόσεις τους στο ξεπερασμένο μας σχολειό. Επειδή το μέσο πιτσιρίκι, χωρίς εκπαίδευση και χωρίς καθοδήγηση, από μόνο του γίνεται ξεφτέρι στο χειρισμό του κινητού, που όμως έχει πληκτρολόγιο! Έχει και κοινωνικά δίκτυα! Και το πιτσιρίκι πληκτρολογεί ανεξέλεγκτο τα βάσανα και τις επιθυμίες του! Που άμεσα και πάρα πολύ γρήγορα διαβάζονται κι από χιλιάδες άλλα πιτσιρίκια! Που έχουν κι αυτά παρόμοια βάσανα και όνειρα! Κι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο! Γι' αυτό τα βάζουνε χέρι. Κι όλα τα όργανα της προπαγάνδας (συνήθως οι συντηρητικοί εκπαιδευτικοί, ψυχολόγοι, γιατροί και διάφοροι τέτοιοι, που δεν σκαμπάζουν γρι από τεχνολογία) βαφτίζουν το κινητό smart τηλέφωνο "εξαιρετικά επικίνδυνο" για τη νεολαία! Μη αναφέροντας ποτέ, μα ποτέ πως το πιτσιρίκι στο κινητό πληκτρολογεί κάθε απορία του για να συμπληρώσει εύκολα και χωρίς σοβαρή διαστρέβλωση την γνώση και την εκπαίδευσή του. Για θέματα που το σχολειό δεν πρόκειται να ακουμπήσει! Όποτε γουστάρει, μέρα και νύχτα! Ίσως επειδή ξέρουν ότι το πληκτρολόγιο είναι εν δυνάμει ένα από τα ισχυρότερα όπλα που μπορούν και κατέχουν εύκολα τα πιτσιρίκια αλλά και οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι.
Τούτη η προπαγάνδα αποτελεί την ουσία της φοβερής παρακμής των εποχών που ζούμε. Επειδή διαστρεβλώνει σε μέγιστο βαθμό την ζωή και το περιεχόμενο της κοινωνίας. Σε κάθε της έκφανση, σε κάθε της πτυχή. Τούτη η μαζική και συστηματική παραποίηση της πραγματικότητας δε έχει προηγούμενο. Ο Aldus Haxley που στο περίφημο έργο του "ο θαυμαστός καινούριος κόσμος" ανέδειξε προφητικά την εφιαλτική ενατένιση ενός δήθεν τεχνοκρατικά τέλειου πολιτισμού μιας μελλοντικής κοινωνίας, περιέγραψε, πολύ εύστοχα, τον πραγματικό σημερινό φυσικό και ψυχολογικό καταναγκασμό που βιώνουμε για τα καλά στο πετσί μας. Πότε; από το 1932!
Όμως τα χειρότερα έρχονται! Ή μήπως τα καλύτερα;
Η καθημερινή θεματολογία της εγχώριας και διεθνούς ειδησιογραφίας περιέχει εκτός των δύο πόλεμων, την οικονομική δυσπραγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα των δύο ισχυρότερων κρατών - μελών της: της Γαλλίας και προ παντός της Γερμανίας. Που τα βρήκανε μπαστούνια από τότε που το βάλανε αμέτι μουχαμέτι να τιμωρήσουν την Ρωσία του Πούτιν, επειδή οι ίδιοι (αλλά και οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ) την "ανάγκασαν" να εισβάλλει στην "πτωχή πλην τιμία" Ουκρανία. Οι κυρώσεις και οι ποινές που επέβαλαν στην Ρωσία απέτυχαν σαν τα άστοχα πέναλτι που χάνει ο Εμπαπέ και το ματς το κερδίζει η Ρωσία. Ταυτόχρονα όμως αποδείχτηκε πως η προ του πολέμου πολιτική της Γερμανίας και της Γαλλίας αλλά και της Ε.Ε. να βασίζουν την οικονομική τους ύπαρξη και ανάπτυξη στην ενέργεια που αγόραζαν, κατά προτίμηση και κατά ποσότητα από την Ρωσία, ήταν κακή πολιτική, άστοχη και τελικά επιζήμια. Εξ ίσου επιζήμια αποδείχτηκε και η πολιτική των μεγάλων της Ε.Ε. να αποδυναμώσουν οικονομικά και τις μικρότερες χώρες της Ένωσης. Μπορεί π.χ. τα αυτοκίνητα της Γερμανίας και της Γαλλίας να παράγονται στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στην Σλοβενία, στην Πολωνία, στην Ρουμανία και στην Τουρκία, όμως τα κέρδη πάνε στην Γερμανία και στην Γαλλία. Όπως και τα κέρδη από τα υπόλοιπα Γερμανικά και Γαλλικά προϊόντα που διακινούνται στην μεγάλη κοινή αγορά! Που σημαίνει πως αντί να έχουμε μια ενωμένη Ευρώπη 27 ισχυρών οικονομικά κρατών - μελών, έχουμε μια Ευρώπη δύο μόνο ισχυρών οικονομικά κρατών. Οι υπόλοιπες 25 χώρες λαμβάνουν ως αντίδωρο επιδοτήσεις από το δήθεν κοινοτικό Ταμείο. Όπως ο Μητσοτάκης, που αφού φτωχοποίησε εμάς τους πολλούς, μας επιδοτεί ύστερα με επιδόματα θέρμανσης, στέγασης, ηλεκτρικού και για ψώνια στο μπακάλικο. Αντί να φτιάξει δουλειές με εξαγωγική παραγωγικότητα για να καζαντίσει ο κοσμάκης. Κι όπως ο Μητσοτάκης καυχιέται πως μας φροντίζει και μας συντηρεί έτσι και οι Γερμανό-Γάλλοι επαίρονται πως αυτοί διαθέτουν και χορηγούν τα περσότερα ευρώ, που δήθεν συντηρούν τις υπόλοιπες χώρες - μέλη.
Τώρα όμως που σφίξανε τα κολαράκια των Γερμανών και των Γάλλων από την σοβαρότατη επιβράδυνση της ευρωπαϊκής οικονομίας (απ' τον Covid και μετά) και τον αναπάντεχα ισχυρό ανταγωνισμό ιδιαίτερα της Κίνας και των υπόλοιπων χωρών της νεότευκτης συμμαχίας των Brics, θυμήθηκαν ότι αυτοί είναι που συνεισφέρουν τα περσότερα ευρώ στο κοινό ευρωπαϊκό Ταμείο. Τα κατά πολύ φτηνότερα προϊόντα της Κίνας, της Βραζιλίας, της Αργεντινής, του Καναδά, των ΗΠΑ, της Αφρικής και της Ινδίας (η Ινδία κατασκευάζει κι εκτοξεύει δικά της διαστημόπλοια κι ετοιμάζεται να φτιάξει διαστημικό σταθμό) άλλαξαν τις προτιμήσεις των ευρωπαίων καταναλωτών. Τα εγχώρια ευρωπαϊκά προϊόντα γίνανε δεύτερη και τρίτη αγοραστική επιλογή για τους ευρωπαίους. Οπότε κλείσανε εκατοντάδες εργοστάσια και χιλιάδες επιχειρήσεις, πέσαν τα μεροκάματα, μειώθηκε η αγοραστική δύναμη, περίσσεψε η ανεργία κι όπως είναι φυσιολογικό τράνεψε ο φασισμός! Τα 'κανε μαντάρα στη Γερμανία ο Σόλτς, έχασε τις τοπικές δευτερεύουσες εκλογές τη μία μετά τη άλλη και φούντωσε το νέο Ναζιστικό κόμμα του AfD. Που έγινε και φαβορί για τις προσεχείς ομοσπονδιακές εκλογές! Πρώτη στις δημοσκοπήσεις και φαβορί για καγκελάριος η επικεφαλής του Alice Weindel. Τα ίδια και τη Γαλλία! Ο Μακρόν (και μακράν πολιτικά νυχτωμένος) δεν προλαβαίνει τις παραιτήσεις των αποτυχημένων κυβερνήσεών του και η Μαρίν Λεπέν κυριαρχεί περιμένοντας, ως φαβορί και αυτή, τις επόμενες προεδρικές εκλογές!
Κοινός πολιτικός παρονομαστής αμφότερων των ακροδεξιών κομμάτων της Γερμανίας (AfD) και της Γαλλίας (RF) η επίσημα διακηρυγμένη και κυριότερη πολιτική τους θέση: έξοδος και της Γερμανίας και της Γαλλίας τόσο από την Ευρωπαϊκή ένωση όσο και από το ΝΑΤΟ! Deutsch-exit και Franc-exit δηλαδή! Ότι περίπου έλεγε και ο Nigel Farantz, ο πρωτεργάτης του τετελεσμένου πλέον αγγλικού Brexit. Τα δύο τούτα κόμματα μιλούν για μια "άλλη" οικονομική ελευθερία, που δεν είναι απλώς επιθυμητή αλλά απαραίτητη, με περιορισμένο ρυθμιστικό ρόλο του κράτους και με μείωση των φόρων. Με μια κουβέντα, να μπορούν να κερδίζουν ανεμπόδιστα, ανεξέλεγκτα και αφορολόγητα όσα μπορούν! Και βέβαια ούτε η Γερμανία ούτε η Γαλλία να έχουν καμμιά υποχρέωση να επιδοτούν τις Πορτογαλίες, Ελλάδες, Σλοβακίες, Βουλγαρίες κλπ. Ας τα βγάλουν πέρα μόνες τους... Λένε πολλά περσότερα και ταξικά και τοξικά επί πολλών θεμάτων (μετανάστευση, πρόσφυγες, Γερμανία και Γαλλία uber alles κλπ.) αλλά για την οικονομία του χώρου θα σταθώ στη βασική πολιτική επιλογή τους. Να φύγουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και την ευρωζώνη.
Την αφορμή για όλα τούτα έδωσε ο πολύς Elon Musk. Ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο και κολλητός του νέου πλανητάρχη. Στις 27/12/2024 ο Γερμανός πρόεδρος διέλυσε την Ομοσπονδιακή Βουλή και κήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 23 του επόμενου Φλεβάρη. Έγραψε λοιπόν ο Μασκ ένα άρθρο σε μεγάλη γερμανική εφημερίδα (die Welt) και επαίνεσε διθυραμβικά το ακροδεξιό κόμμα AfD. Αποκάλεσε δε το συγκεκριμένο κόμμα ως "την τελευταία σπίθα ελπίδας" της Γερμανίας προκειμένου αυτή να αποφύγει την οικονομική και πολιτισμική κατάρρευση. Υπογράμμισε δε πως "είναι το κατάλληλο κόμμα για να σώσει την Γερμανία από το να γίνει σκιά του πρώην εαυτού της". Όπως είναι φυσικό σηκώθηκε πολύ ντόρος από το άρθρο του υποπλανητάρχη. Πέρα όμως από τα τετριμμένα, περί παρέμβασης στα εσωτερικά θέματα μιας ξένης χώρας, θεωρήθηκε πως ο Μασκ προωθεί την ατζέντα της αποχώρησης της Γερμανίας από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, αφού αυτό είναι που διαλαλεί με συνέπεια το AfD. Η μεγάλη ανησυχία των ποικίλων πολιτικών και κοινωνικών παρατηρητών δεν έμεινε κρυφή. Το ενδεχόμενο ενός Γερμανικού exit θα ήταν η "τέλεια καταιγίδα" για την Ευρώπη και πιθανότατα η χαριστική βολή για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς μιλάμε για την ισχυρότερη, οικονομικά και πολιτικά, δύναμη στους κόλπους της. Αν το συνδυάσουμε δε με την πιθανότητα να ανεβεί η Μαρίν Λεπέν στην εξουσία στη Γαλλία, κατανοούμε πως φτάνουμε σε μία κατάσταση, που ο αντιευρωπαϊσμός μπορεί δυνητικά να θεριέψει ως ένα σημείο χωρίς επιστροφή. Σημειωτέο ότι εκτός Ε.Ε., ο Μασκ στηρίζει ανοιχτά και οικονομικά το κόμμα του δεξιού λαϊκιστή Νάιτζελ Φάραντζ, του πρωτεργάτη του Brexit, που επιχειρεί μια δυναμική επιστροφή στα πράγματα μέσω του κόμματος "Reform UK".
Δεν μπορώ να προβλέψω εάν γίνουν έτσι τα πράγματα. Ακόμα κι αν κερδίσει το ακροδεξιό κόμμα στη Γερμανία δεν μπορεί να γίνει ασφαλής πρόβλεψη, εάν και πότε θα φύγει η Γερμανία και θα διαλυθεί η Ε.Ε.. Όμως ας μη ξεχνάμε ότι ήδη έφυγε η Μεγάλη Βρετανία...
Ομοίως δεν μπορώ να αποτιμήσω πόσο ωφέλησε ή έβλαψε την πατρίδα μας η Ε.Ε.. Αυτό που γνωρίζω είναι πως δεν περνάμε καλά εδώ και μια δεκαπενταετία. Που είναι πολύ μεγάλος χρόνος και το χειρότερο δεν υπάρχει στον ορίζοντα καλή προοπτική ανάκαμψης. Τα χρέη μας μεγάλωσαν και μεγαλώνουν πιότερο από πριν από τα Μνημόνια. Αναμφίβολα πέσαν πολλά χρήματα στην Ελλάδα. Κι αναμφίβολα οι κρατούντες μας έχουνε μεγάλο μερίδιο της ευθύνης για το σημερινό μας χάλι. Αυτοί τα φάγανε, όχι εμείς! Κι αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Είχαμε καλό και φθηνό σύστημα υγείας, που τώρα δεν έχουμε. Ήθελε λέει μεταρρύθμιση. Είχαμε αγροτική οικονομία από την οποία φτιάχναμε το δικό μας ψωμί, που το πασπαλίζαμε με δική μας ζάχαρη. Τώρα δεν έχουμε. Ήθελε κι αυτή μεταρρύθμιση. Εισάγουμε και το αλεύρι και τη ζάχαρη. Εισάγουμε γάλα και κρέας, ρούχα, παπούτσια, έπιπλα, μικροσυσκευές και χίλια άλλα είδη, επειδή δεν φτιάχνουμε σχεδόν τίποτα. Βιομηχανία δεν έχουμε. Λιμάνια, αεροδρόμια και τραίνα δεν είναι δικά μας. Που ήταν! Σε ποιόν ανήκουν όλα τούτα τώρα; στις ευρωπαϊκές και αμερικάνικες πολυεθνικές! Στους φίλους και τους συμμάχους μας δηλαδή. Αυτούς που μας ζήταγαν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις!
Επειδή έζησα σε χρόνια δύσκολα, μεγάλωσα ύστερα από ένα παγκόσμιο πόλεμο κι ένα εμφύλιο πόλεμο και γνώρισα και επταετή δικτατορία, όμως τα βγάζαμε πέρα, δεν ξεπουλήσαμε την χώρα μας, παραγάγαμε με το έχειν μας, καλύπταμε τις ανάγκες μας... κι όταν πέφταμε έξω οικονομικά, υποτιμούσαμε τη δραχμούλα, σφίγγαμε τα ζωνάρια και πορευόμασταν μ' αξιοπρέπεια. Χωρίς μαζικά συσσίτια κι επιδόματα φτώχειας. Χωρίς μισθούς και συντάξεις πείνας. Τώρα που ανήκουμε σε μια πανίσχυρη ευρωπαϊκή κοινότητα, δήθεν ισότιμοι εταίροι, γιατί υποφέρουμε περσότερο από ποτέ; για ποιο λόγο;
Άμα λοιπόν πρόκειται να ξανά νοικοκυρευτούμε, επειδή θα διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν πάει καλύτερα στο διάβολο; Ε;