Χωρίς πνευματικούς συν-ανθρώπους...
Βλέπω τα παιδιά μου, την κόρη μου και τον γιό μου, τους βλέπω μαζί με τους συνομίληκους της γενιάς τους να ζούνε με περισσή ανασφάλεια. Που ΄ναι πρώτιστα "οικονομική". Κι ύστερα είναι κοινωνική, επειδή συμπεριλαμβάνει, μέσα σε μια μεγάλης χρονικής διάρκειας γενική κρίση, όλες τις εκφάνσεις μιας παρατεταμένης παρακμής. Που δεν είναι μόνο εγχώρια....



